Sakrament chorych

„Przez święte chorych namaszczenie i modlitwę kapłanów cały Kościół poleca chorych cierpiącemu i uwielbionemu Panu, aby ich podźwignął i zbawił; a nadto zachęca ich, aby łącząc się dobrowolnie z męką i śmiercią Chrystusa, przysparzali dobra Ludowi Bożemu” /KKK 1499/

Sakramentu namaszczenia chorych można udzielić w następujących przypadkach:

  • Przewlekłej choroby.
  • Osobom starszym wiekiem.
  • Przed operacją medyczną.
  • Nieprzytomnym, jeśli można przypuszczać, że w normalnych warunkach życzyłyby sobie przyjęcia tego sakramentu.
  • Do zmarłych, księdza nie wzywamy, gdyż sakramenty święte mogą przyjmować jedynie żywi.

Jak należy przygotować się do przyjścia księdza lub szafarza z Komunią Św.:

  • w miarę możliwości zebrać jak największą ilość osób bliskich choremu
  • przygotować stolik blisko łóżka chorego, nakryty białym obrusem
  • na środku stolika zostawić puste miejsce, aby ksiądz mógł tam złożyć Najświętszy Sakrament: krzyż, świece, szklankę z czystą wodą, talerzyk z wodą święconą (oraz odrobina waty – jeśli przewidziany jest sakrament namaszczenia chorych)
  • na początku wizyty księdza wszyscy podchodzą do łóżka chorego na pobłogosławienie mieszkania i chwilę wspólnej modlitwy
  • podczas spowiedzi chorego wszyscy wychodzą zamykając szczelnie drzwi i modlą się w innym miejscu
  • po spowiedzi, wszyscy wracają do pokoju chorego i klęcząc kontynuują modlitwę